Stowarzyszenie Szprotawski Uniwersytet Trzeciego Wieku

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Ruszyła Powiatowa Rada Seniorów

Email Drukuj PDF

W poniedziałek 18 marca br., w Starostwie Powiatowym w Żaganiu odbyło się pierwsze posiedzenie Powiatowej Rady Seniorów. To niezwykle ważna inicjatywa, w której udział biorą seniorzy reprezentujący różne stowarzyszenia. Starosta Henryk Janowicz powitał wszystkich członków i zapewnił, że prowadzone przez Powiatową Radę Seniorów działania, cieszą się dużym uznaniem wśród opinii publicznej.

Do Powiatowej Rady Seniorów w Powiecie Żagańskim powołani zostali:

Więcej…

„Seniora nie oszukasz”- wspólne spotkanie z dzielnicową i przedstawicielami banku

Email Drukuj PDF

Mł. asp. Aneta Hołownia dzielnicowa szprotawskiego komisariatu oraz przedstawicielki banku spotkały się ze słuchaczami Szprotawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, aby porozmawiać o oszustwach.

W poniedziałek (11 marca) dzielnicowa z Komisariatu Policji w Szprotawie mł. asp. Aneta Hołownia wspólnie z przedstawicielkami banku, spotkały się ze słuchaczami Szprotawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Celem spotkania było poszerzenie wiedzy osób starszych o różnego rodzaju metodach oszustw, jakimi posługują się przestępcy. Przedstawicielki banku omówiły bardzo szeroko zagadnienie m.in. w jaki sposób działają oszuści, jak namawiają klientów na przelewanie pieniędzy na ich konta oraz na co warto zwracać uwagę i czego się wystrzegać podczas dokonywania płatności przez internet.

Więcej…

Dzień Kobiet

Email Drukuj PDF

Dzień Kobiet – coroczne święto obchodzone 8 marca od 1910 roku. Pierwszy dzień kobiet obchodzony był 28 lutego 1909, ustanowiony przez Socjalistyczną Partię Ameryki po zamieszkach i strajkach w Nowym Jorku. Za pierwowzór Dnia Kobiet przyjąć można obchodzone w starożytnym Rzymie Matronalia. Było to święto przypadające na pierwszy tydzień marca, związane z początkiem nowego roku, macierzyństwem i płodnością. Z okazji tego święta mężowie obdarowywali swoje żony prezentami i spełniali ich życzenia.

Więcej…

POŻEGNANIE

Email Drukuj PDF

Pożegnania zawsze są trudne. Nawet takie, kiedy się mówi „…no to do zobaczenia”. Zwykle z wiarą, że to zobaczenie nastąpi.

Pożegnania ze świadomością znaczenia dwu słów JUŻ NIGDY, zwłaszcza gdy żegnamy kogoś najbliższego trudno sobie wyobrazić. Nawet gdy mamy pewność, że jeszcze się przecież spotkamy po tej drugiej, lepszej stronie. Byliśmy zaprzyjaźnieni z Renią i Zygmuntem. Poznaliśmy się kiedy zawiązywał się nasz UTW jeszcze wtedy jako sekcja Domu Kultury. Nikogo w Szprotawie właściwie nie znaliśmy. Zaprosili nas do swojego stolika, Renia poczęstowała ciasteczkami własnego wypieku (piecze rewelacyjnie), Zygmunt zachowywał się jak rzadko już (niestety!) spotykany dżentelmen. Ile to było lat temu…

W sobotę 02 marca pożegnaliśmy Zygmunta. NA ZAWSZE. Pożegnany był pięknie. Tak żegna się tych, którzy byli ważni, ale ważni nie z racji stanowiska, koneksji czy majątku – ważni bo życie ich było dla innych czymś ważnym.

Zygmuncie - nasz drogi uniwersytecki Kolego a najmilszy druhu, Jurka i mój serdeczny przyjacielu. Chciałabym Cię na tej stronie pięknie pożegnać, najpiękniej jak potrafię i nie umiem. Szukam słów i wszystkie są nie takie. Stojąc nad Twoim grobem ledwie wydukałam dwa zdania przez ściśnięte gardło, wybacz.

Najpiękniej pożegnała Cie Twoja Córka. Może najlepiej będzie jeśli przytoczę tu kilka Jej zdań.

„Zebraliśmy się dziś dla Ciebie - Twoja rodzina, przyjaciele znajomi. Ciepły, życzliwy, otwarty, uśmiechnięty, ciekawy ludzi i świata, spełniony. Takim zapamiętamy Cię wszyscy. Byłeś duszą towarzystwa, wspaniale tańczyłeś, śpiewałeś.

(…) Zawsze byłeś pełen energii, miałeś głowę pełną pomysłów i planów, których już nie zrealizujesz. Pragnąłeś pojechać jeszcze raz do ukochanego Krakowa, przeżyć jeszcze tyle wiosen, które lubiłeś najbardziej ze wszystkich pór roku.(…)


Kochany Tato, pragnę zacytować Ci krótki wiersz. Skromny i niedokończony (…)

„Na Zawsze z Tobą”

Pozostanę skałą i piaskiem, którym morze nieustannie włada…

Ptakiem skrzydłami przecinającym przestworza…

Będę promykiem słońca, który wybudzi Cię ze snu…

Słodyczą Twoich oczu i solą łez…

Na ścieżkach naszych będę trawą i świerszczem,

Kwiatem, nad którym pochylisz się w naszym zielonym ogrodzie

Listkiem, który w jesienne dni spadnie w Twoje kochane dłonie…

Płatkiem śniegu, który osłoni Twe łzy od ludzkich spojrzeń…

Na zawsze będę…

 

Piękny wiersz, ale żeby go zrozumieć potrzebne jest parę słów wyjaśnienia. Otóż Renia miała 28 lutego urodziny. Zygmunt chciał ten fakt uczcić w jakiś wyjątkowy sposób. Przygotował odpowiedni prezent ale poprosił córkę o napisanie wiersza. Sam nie czuł się na siłach aby słowami wyrazić swe uczucia do żony. Napisała bo przecież wiedziała jaka miłość łączyła jej rodziców. I choć pogrzeby są chwilami najbardziej skondensowanego smutku i rozpaczy o pożegnaniu Zygmunta będę myślała zawsze jako o najlepszej lekcji miłości, więzi rodzinnej, przyjaźni i pamięci.

Elżbieta Plucińska

Zygmunt Łuczyński zmarł 28 lutego 2019 roku

Strona 2 z 77